ASMA KİLİTLİ KAPILAR

0

Asma kilitli kapılar açıldı gönlümde.

Ümit ve korku eşliğinde...

Yağı bitmek üzere kandilimin.

Ortalığın hali harap

Bir dua sızıyor hüzme hüzme aralıklardan

Bilmem ki! Anamdan mı, atamdan mı kalan ?

Bir nefeslik rıza korumuş belli ki

Canı can çekişmekte iç dünyamın...

Asma kilitli kapılar açıldı gönlümde.

Kimi eskimiş, kimi ise hâlâ yalın,

Kimi mekanı sanıp yerleşmiş,

Kimi kalkmak üzereyken oturmuş hataların.

Gönül yorulmuş hamallığından

Ufak tefek diyerek üzerine çöken günahların.

İçten içe tövbe ederken;

Duyulmamış hayat akışında

İnilti gibi kalan sessiz çığlıklarım.

Küf kokusu sarmış dört bir yanını;

Koruduğum sandığım imanımın.

Asma kilitli kapılar açıldı gönlümde,

Hicran dolu hüznümün eşliğinde

Bir tat yayılıyor gönlümden dilime...

Oymalı sandığımın çeyizinden,

İlk heyecanıyla saklanmış duruyor

Âsa ile öğrendiğim Elif-ba’larım

Nemlendiriyor dudaklarımı

Rabbiyesir’le başlayan Kur’an’larım;

Çıkınları açtıkça umutlandırıyor beni,

Ninelerimden kalma dualarım

Kulaklarıma misafir oldu yeniden

“Bahtın günün ağ olsun yavrum”

Amin derdim içimden.

Tebessümle geçerdim bu duanın gölgesinden.

Asma kilitli kapılar açıldı gönlümde

Meğerse;

her dua bir dil olmuş anahtarıma işlenen

Her rıza bir ışık

İnce ince süzülen...

Yorum Yazın

Facebook