Güle Döndürür...

0
Güle Döndürür... - Servet Yüksel
Sayı : 388 - Haziran 2018 - Sayfa : 51

 

Bir kudret ki insanı halden hale döndürür.
Zindanı saray eyler, narı güle döndürür.
Belki mezar taşında adın bile okunmaz,
Hayatı yaşanmamış bir hayale döndürür..
Zalimi kahretmeye bir topal sinek yeter.
Bir anda serçeleri Ebabil’e döndürür..
Zaman sessiz sedasız aynalarda gizlenir,
Yüzüne imza atar, bîmecale döndürür..
Aklını kurcalarken yarın ki randevular,
Bir el tatlı uykunu, ah ecele döndürür..
Gönlündeki hicranı, hasreti hatırlatır,
Kendi öz vatanını gurbet ele döndürür..
İmtihan pazarında niyeti has tutasın,
Yalancı ufukları hep zevale döndürür..
Sırrını kimse bilmez yaylada koyun diye,
Nefsi güden çobanı ehl-i dile döndürür...
Bir nazarı kalblerde ne kir ne pas bırakır,
Günahları gözlerden akan sele döndürür..
Gururunu okşama, kibrin sonu uçurum,
İlmine güveneni zırcahile döndürür..
Hüzünlenme ey aşkın menziline yürüyen,
Derya yol oluverir, dağı küle döndürür..
Sevgili hürmetine rahmetini estirir,
Mahşerin sıcağını serin yele döndürür..
Bu öyle bir sevgi ki korkup ürperiyorum,
Servet’i kâh lal eder, kâh bülbüle döndürür..

 

Yorum Yazın

Facebook