Hasretin Sessiz Çığlığı

0
Hasretin Sessiz Çığlığı - Ravza Karakülah
Sayı : 387 - Mayıs 2018 - Sayfa : 51

 

Gecenin karanlığında andım seni sultanım.
Pencereden seyrediyorum alemi,
Rahmet iniyor damla damla, meleklerin avucundan.
Ve olanca şiddetiyle cama çarpıp yavaşca süzülen su damlalarında gözlerim.
Gidişini sertçe yüzüme vurup, geri gelmeyeceğini anlatıyor sanki süzülen su damlaları..

Yüreğime yağıyor sanki tane tane,
İçim ürperiyor pencereden gelen rüzgarın ıslığıyla.
Alemlere rahmet, senden bir çağrı sanki...
“Ümmeti” diye yakarışın çınlıyor adeta kulaklarımda.
Senden bir parça rahmet iniyor sanki.

Elimi uzatıp aralıyorum penceremi,
Rüzgar şiddetle perdeyi savurarak yayılıyor odama
Ve misk gibi toprak kokusuyla uyuşuyor bedenim.

Toprağın değil ölümün kokusuydu bu adeta,
Mahşeri yaşıyorum sanki sancağın altında gözlerim.
Delice koşmak var aklımda, delice koşmak sana...
Senin kucak açışını görüyorum sanki
“Ümmeti” diye yakarışını...
Ama gelemiyorum yanına sultanım,
Prangalar takılı ayaklarıma, günahkâr diye haykırıyorlar yüzüme
Ve gözlerin gözlerime değince, ağlıyorum çığlık çığlığa.
Al beni de ya Rasulallah! Beni de al...

Sana hasret bu gönül ya Rasül, senin kokuna hasret,
Bir kez görebildiysem nur cemalini, yanlızca bir kez,
Sonra gözlerim kapansaydı, yanlızca senin gül yüzünü hatırlasaydım.
Sana en yakın olmak ne büyük hayal ey Nebi
Bir tel saç olsaydım keşke canlar feda başında,
Fakat kopup da ayrılmaktan korktum senden.
Bir damla yaş olmayı diledim dünya güzeli gözlerinde,
Ama ya ağlar da akıp gidersem senden...

Ya Rasulallah, ismimi senin cennet bahçen diye koymuş annemle babam,
Doğar doğmaz bilmişler sanki sana olan hasretimi,
O yüzden Ravza diye fısıldamış kulağıma babam.
Bir gün gelince sana, Ravza-ı Mutahhara’nda yere kapanıp oracıkta öpeceğim eşiğini,
Ey gözleri en güzel cennet olan Nebi
Hasretimi diriltip de cennetim olur musun?

 

Yorum Yazın

Facebook