Köle Diye Al Beni

0
Köle Diye Al Beni - Emel Okyar
- Sayfa : 17

Nice zaman olmuş ben gideli
Kitaplardan
Evlerden
Yüreklerden uzaklara tuzaklara
Engin bir deniz şimdi ayrılık
Derin soluğum yok ama yine de
Denize düşsem de
Sarılamam yılanlara
Sevgili
Gün gelir bu denizden kurtulursam
Alır mısın nicedir esir bir beni
Köle diye kapına?
Dilersen gideyim bakır dağlar ardına
Dilersen kalayım
Yeter ki kölemdir diye an beni bir kerecik
Sonra dilersen-ki bilirim yapmazsın
İki pula sat firavunlara
Yüreğimi söküp yerinden incecik ezsem
Sonra basacağın yerleri onunla silsem
Gözyaşlarımla yıkasam ayrılıkları
Mesafeleri katlasam, silsem yüzyılları, ölümü yensem
Taşıdığın asa olsam, giydiğin hırka
Ehad diyen bir kölen de ben olsam
Sonra kalem kesilsem baştan aşağı
Ve yazsam adını besmeleyle kağıttan göklere
Gökyüzüne sahiden
Yüreğim çırpınır fısıldayamam
Ben bu Sana hasretin
    bu Senden ayrılığın
    Bu Seni sevmenin adını koyamam
Yalnız boynum bükülür, yüzüm değer seccademe
İnlerim ismini veremem seslere
Ve isimsiz sesleri atamam kelebeksiz göçlere
Bu kez adını yazamam şiirime hayır izin yok
Yok
Ayrılık yok
Hasret yok
Keder yok
(Yok)ta (var) var bunlar için bildi bunu bu esir
(var)da (yok)
Mevsim döner
Gün gelir an değişir
Şiirler yüklenir kitaplara yüreklere
O zaman
Senin adının tadını yalnız imanlı kalpler bilir
Sevgili
Alır mısın nicedir esir bir beni
Köle diye alır mısın kapına,
Yüz sürebileyim diye bastığın toprağa
Ve gülebileyim diye artık ayrılıklara?
Sevgili
Ey sevgili...

 

Yorum Yazın

Facebook