SON PİŞMANLIK

0
SON PİŞMANLIK - Murat Arslan
Sayı : - Ocak 2015

Ne mevkî eğitti beni ne makam,

Ham geldim dünyaya, gideceğim ham.

Bedene hizmetle geçti tüm ömrüm,

Gösteremedim hiç rûha ihtimam.

Aklım, rûhum, midem birbirine küs,

Bütün dertler kurmuş bedenimde üs,

Ziller çalar bir gün, başlar teneffüs,

Derler: Ders bitmedi, vakitse tamam.

Uzatırlar boylu boyunca yere,

Ne mindere gerek var ne sedire,

Gelir, fısıldaşır dostlar habire,

Derler: Ettiğini bulmaya devam!

Koyarlar beyaz ve düzgün bir taşa,

Divan durur herkes, bakılmaz yaşa,

Saflar düzenlidir, çıkmaz kargaşa,

‘Er kişiye niyet’ der kutlu imam!

Yakınlar ve dostlar yapıp atağı,

Basarlar gözüne kara toprağı,

Kurulur ‘öteyle’ konuşma ağı,

Bir iletişim ki ne söz ne kelâm!

Yorum Yazın

Facebook