Şurada, çeşmenin başında, sükûnete gark olmuş vaziyette otursak da, ölümlü dünyadaki ahvâlimizi, misyonumuzu, çocukların günahsızlığını, zehirli bir atmosfere adım adım yaklaştıklarını birazcık konuşsak mı? İhanetleri, cinayetleri, gerilimleri, intiharları, “makina kavmi”ne dönüşmeyi...
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
