Benim İnşikakım
Kapındayım Bilirim iki kere çaldım bu son hakkım Ateş üstünde etten bir çömlekte Pişmek bilmez bir avuç kırıntıyım Ab-ı hayat dökülürken parmaklarından Sina’ya mı özenir de kuruyup çatlar sadrım Aldığını ziyan eden dibi delik bir kabım Güğümle...