Dönüp dolaşıp, en sonunda biz bize kalacağımız tek sığınağımız Aile. Bize kucak açan, bizi koruyup kollayan, bize sahip çıkan huzur teknemiz. Bu anlamda aslında, yüzyıllar boyunca onca hocamızın, alimimizin, ulemamızın, yazılan milyonlarca kitabın, v
Aile bir kulluk okuludur. Muhabbet temelli oluşu onu iradenin terbiyesinde en tesirli mecra yapar. İnsanın yetişmesi, olgunlaşması ve kâmil bir insana dönüşmesi için sevgi temelli bir beraberlik şarttır. Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem Efend
Hayat mevsim gibidir; baharı, yazı olsun. Muhabbete geldiniz, Hak sizden razı olsun. İyilik düşleyelim, kötüyü dışlayalım; sizler de hazırsanız sohbete başlayalım.
Salgın hastalık bizlere ne gösterdi? Dünya hayatının kıymetini ve anlamını bilemedik. Dünyanın ahiretin tarlası olduğu şuuruna erişemedik. Ebediyet meyvesinin bu dünya sahnesinde, günlük hayatımızdaki mücadelelerimizle kazanıldığını kavrayamadık. Cen
Bugün Bulgaristan sınırları içindeki Aydos’ta doğan Bursevî İsmail Hakkı Hazretleri (k.s.)’nin (1653-1724) İstanbul ve Bursa’da 1685-1705 yılları arasında yaptığı va’azlar, yirmi senede hacimli on ciltlik bir Kur’ân Tefsirine dönüşmüştür.1 Bu tefsire
"Allah uğrunda nasıl cihâd etmek gerekiyorsa, öyle cihâd edin! O sizi seçmiş ve dinde üzerinize hiçbir zorluk kılmamıştır. Babanız İbrâhîm’in dîninde de (böyleydi). O (Allah), gerek daha önce(ki kitablarda), gerekse bunda (Kur’ân’da) sizi “Müslü
Kıyametin dehşeti karşısında şaşkına dönen insanın halini Mevlâ şöyle belirtiyor: “O gün insan; kaçacak yer neresi der. Hayır, hayır! Kaçıp sığınılacak yer yoktur. O gün varıp durulacak yer sadece Rabbinin huzurudur.” (Kıyame, 10-12)
Kâinat, El Bari -yarattığı her şeyi en güzel surette yaratan- Allah tarafından en güzel şekilde yaratılmıştır. Yaratılış hem suret hem de fonksiyon olarak en güzel şekildedir.
Toplumların gerek siyasî ve ictimâi alanlarında, gerekse fikir ve gönül dünyalarında birer sadaka-i câriye olarak geleceğe güzel izler bırakanlar, sonraki nesillerce bir vefâ borcu olarak hep hayırla, güzelliklerle, duâlarla yâd edilirler.
Tasavvuf, İslam’ı zarafet, nezaket ve kibarlıkla yaşama sanatıdır ki buna sufiler edep ismini verirler. Onlar Rablerine, insanlara ve tüm varlığa edep ile muamele ederler.
