Es’ad Efendi’nin (ks) Mektubât’ın sekizinci mektubunda, yaşadığı dönemde 1908’de entellektüeller arasında İslam’ı ve Müslümanları inciten aktüel bir tartışmaya müdahil olduğu görülür. Konu: Batı, batılılaşma ve Müslümanların geri kalması sebepleri üz
“Ben el çektim safâ-yı hâtır u ârâm-ı cânımdan Safâ âteş, cefâ âteş, firâr âteş, karâr âteş” (Dîvân-ı Es’ad)
Allah (c.c.) vakti öyle bir şekilde tanzim etmiştir ki, bunun bir zahiri ciheti, bir de batını ciheti bulunmaktadır.
Nasreddin Hoca hikâyeleri, kadim kültürün taşıdığı eşsiz değerlerdir. “Zaman öldürmek için” ağza çerez diye alınmaz. Herkesin kolayca anlayabileceği derin imalar taşır. İnsanı insana anlatan bir ayna olarak kalpten kalbe dolaşır.
Yazımıza serlevha yaptığımız söz, 17. Yüzyıl şairlerimizden Nef’î’ye ait bir beytin ilk mısrası. Beyit bir bütün hâlinde şöyle ifade ediliyor: Ehl-i dildir diyemem sinesi sâf olmayana Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil
İnsanoğlu, edindiği tecrübeleri sonra gelen nesle aktaran bir varlıktır. Diğer bir tabirle sonra gelen nesil öncekilerin tecrübelerinden ve davranışlarından istifade eder ve onlar gibi olmaya çalışırlar.
İnsanlar bilgiden ziyade şahsiyete hayrandır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in ahlâkı en zirve şahsiyet misalini bizlere sunmaktadır. Mesela son derece meşakkatli ve tehlikelerle dolu hicret yolculuğuna çıkacağı sırada üzerindeki emanetleri düşünüp em
Vasıyyet birinin sorumluluğuna bir şey vermek anlamına gelir1. Kur’ân’da vefat eden kişinin terekesinin taksimi ile ilgili iki âyette2 vasıyyetin beş kere geçmesinin bir anlamı olsa gerektir. Miras ayetinde vasıyyet neden bu kadar çok tekrar edilmişt
Dünyanın uzak-yakın kimi yörelerinde uzunca bir zamandan beri yaşanan Müslüman göçmenlerin yürek yakan dramını, insanları yer ve yurtlarından eden acımasız baskı ve öldürmeleri, belki de daha acısı, müslümanlara bulundukları yerlerde, vatanlarında ke
Sanki sen gün ışığısın ben dalımda şemşamer, Yüzümü sana dönüşüm, hem tabii hem mûteber.
