Can Çeyizi

0
Can Çeyizi - Emel Okyar
Sayı : 397 - Mart 2019 - Sayfa : 28

Savruldum gözlerinden zamanın
Düştüğüm yerden kalkmak
İncinmemek ve incitmemek en iyisi
Bu belki de işittiğim son salâ artık
Can çeyizi
Ölüm nasihatçi olarak yeter ama
Aldıran var mı
Neden musalla taşı gibi yüreklerimiz
Neden gülsüz lâlesiz çiçeksiz evlerimiz
Neden gülümsemiyor bebeklerimiz
Evin ak saçlı süsü yaşlılar nerde
Kimse yaşayamazken böyle bir yerde
Yaşıyoruz işte buna yaşamak denirse
Kâh savrulup düşerek
Kâh tutunup direnerek
Yaşıyoruz işte
Sardunya çiçeğim sen aç sen bakma bana
Ben seni yine yüreğimle okşayarak
Ben seni açsan da açamasan da yaşatarak
Ve senin açacağın bir bahar dileyerek Allah’tan
Seni yine eskisi gibi seveceğim
Sardunya çiçeğim
Ama biz
Çoktandır koparıldık dallarından çiçeklerin
Gözlerimiz mi göremiyor tomurcukları
Düşmek mi dokundu içimize
Yaşamak diyoruz biz buna bir de
Ve ölümü hiç yakıştıramadan kendimize
Ölüyoruz biteviye
İncitmemek ve incinmemek en iyisi
Bu belki de son sâlâmız artık
Can çeyizi

Yorum Yazın

Facebook